[F] Hoe rationeel is ergernis?

[André]

Oh, ik hoop dat ik niet bij de liefjes hoor, en anders hoor ik het wel?

[Gershwin]

Nee, dat ging over Elly den Herder.

[Vin]

Mag ik vragen wat het doel van deze discussie is, behalve 'de discussie' ?

Er is geen achterliggende reden waarom irritatie rationeel zou moeten zijn, toch?

Ik zou graag in deze discussie willen inbrengen dat het altijd zoeken naar ratio, in feite irrationeel is. Wij zijn emotionele zoogdieren.

Hieruit volgt mijns inziens dat irritatie volstrekt natuurlijk is, en dat 'de ouderling' eenvoudigweg niet voldeed aan onze fatsoensnormen. Zo omzeilen we mooi het gebruik van rationaliteit in deze discussie, een term die volgens mij niet op zijn plaats is. Tenzij iemand rationaliteit tot de meetlat aller dingen wil verheffen, maar dan mag je weer een modbreak toepassen!

[Fin de siècle]

Vin heeft gelijk.

[Vin]

Vin heeft gelijk.

Nu nog een keer van JK gelijk krijgen en mijn jaar is goed!

[Silencio]

Ach, en Fin houdt zo van ergernis!

Inderdaad, heerlijk!

En dat gaat er, zoals ik al zei in dit topic, bij mij dus mooi niet in.

Als jij mij beter denkt te kennen dan ik mijzelf, wat kan ik dan nog zeggen?

O gut, straks ga je me nog vertellen dat je dit geen gelijkwaardig gesprek meer vindt.

Sterke reactie!

In eerste instantie dacht ik dat je dit sarcastisch bedoelde, maar aangezien ik uiteindelijk niet verwacht dat jij, zelfs in je meest blinde ergernis, jezelf tot een dergelijk opzichtige pot-versus-ketelsituatie zou kunnen laten verleiden, denk ik toch dat je het serieus meent. Dat doet me goed. Bedankt knul, en zelf kom je af en toe ook sterk uit de hoek hoor!

Maar nee, je zult jezelf vast beter kennen. Wat je erover zegt klopt alleen niet, en wat er niet klopt probeer ik uit te leggen: dat je je niet relaxed kunt ergeren, aangezien ergernis en relaxed-zijn elkaars tegenpolen zijn. Om dat op te merken hoef ik je niet eens te kennen: het klopt a priori al niet.

Ik zei niet dat het relaxed is, maar dat ik het heerlijk vind. Da's wel een verschil. Bovendien wordt het woordeken 'relaxed' ook nog eens vaak in ruimere zin gebruikt, zo vinden veel mensen het bijvoorbeeld 'relaxed' om te sporten. Maar dan kom jij ze wel even vertellen dat ze dat helemaal niet relaxed kunnen vinden omdat relaxen ontspanning is en sporten inspanning.

Er zijn natuurlijk wel verschillende soorten ergernis, waarvan ik de een meer kan waarderen dan de ander. Maar met een pilsje erbij lekker achter Postrok of tv hangen om me even kostelijk te ergeren aan allerlei domme en/of onuitstaanbare mensen en daar vervolgens luidkeels commentaar op leveren, dat is niet te versmaden.

Nu ga je, aan de hand van verschillende mogelijke definities van 'relaxed', om de hete brij heen zitten draaien. Je hebt al eerder gezegd dat je het lekker vindt, en volgens mij maakt het weinig verschil met de term 'relaxed' - geen essentieel verschil tenminste. Op mijn reactie heb je niet inhoudelijk gereageerd, hoewel de hierboven geciteerde reactie - Als jij mij beter denkt te kennen dan ik mijzelf, wat kan ik dan nog zeggen? - natuurlijk wel heel, eh... sterk is.

Ik zal de betreffende posting nog eens herhalen: Dus je vindt het lekker als iets je niet lekker zit? Dat lijkt me puur logisch bekeken al vrij tegenstrijdig, en gevoelsmatig geloof ik je ook niet. Ik kan me voorstellen dat het lekker voelt om lelijke dingen te zeggen over iets wat je niet aanstaat, als zijnde een stukje ontlading, maar dat je datgene wat daaraan vooraf gaat - de 'lading' zeg maar - lekker vindt gaat er bij mij niet in. Hooguit dat je dat jezelf wijsmaakt om jezelf het gevoel te geven dat je de situatie beheerst.

Wat jij in feite zei is dit: 'ik kan (een deel van) de wereld niet accepteren, en dat vind ik lekker'. En ik vind dat lulkoek. Acceptatie is prima, niet kunnen accepteren is wrijving, ergernis, niet leuk. Niet kunnen accepteren betekent dat er iets mis is. En hoe lekker de ontlading van het daarop afgeven ook mag zijn, de steen des aanstoots is dat niet. Je gaat ook niet beweren dat jeuk zo lekker is omdat het zo fijn is als hij door het krabben weer verdwijnt.

Overigens maak jij je daar zelf ook schuldig aan, want je zit hier nu al de hele tijd ergernis te veroordelen.

Nee hoor! Ik vind ergernis meestal juist heel vermakelijk om te zien. Ook bij mezelf, en stiekem erger ik me ook weleens ergens aan. Alleen vind ik het eveneens leuk om aan te geven dat het niet altijd even nodig/handig/rationeel/relaxed is.

Ja, en ik vind het dan weer lekker om tegen die al dan niet schijnbare hypocrisie in te gaan, dus waar zeiken we nog over? Zitten we hier achter een rookgordijn van ergernis een beetje keihard te chillen met z'n allen!

That's life. Lekker zeiken over het vuur dat dat rookgordijn veroorzaakt.

Nogmaals: als ik me lekker zit te ergeren vind ik helemaal niet perse dat er iets mis is, ik zou me geen raad weten als er geen mensen als Spechtkar meer zouden bestaan om me lekker over op te winden.

Oh... da's heel gek. Ik krijg bij jouw geërgerde postings juist altijd het idee dat je ze plaatst om aan te geven wat er allemaal niet klopt in de wereld - vaak in de vorm van opmerkingen over refo's, zoals deze. Wat er allemaal mis is, dus. Misschien kun je, om het voor mij en anderen makkelijker te maken, onder zulke berichten voortaan een disclaimer plaatsen in de trant van:

Hoewel de woorden in deze posting voor velen misschien een negatieve connotatie mogen hebben, wil ik absoluut duidelijk hebben dat ik er geenzins mee bedoel dat er iets mis is met wat in deze heerlijke wereld dan ook. Ik houd met heel mijn hart van alles en iedereen in deze wereld, en woorden als 'achterlijk', 'debiel' of andere termen die op het eerste gezicht enigszins negatief lijken, moeten dan ook begrepen worden als de meest liefhebbende en verheerlijkende taal die ik me in kon denken. Want ik leef in een heerlijke wereld, en accepteer alles erin alsof ik hem zelf gecreëerd had. Peace, love & joy, uw liefhebbende Fin.