Elsa schreef:@ silencio
nu, ik put even uit de herinneringen. heb de uitzending maar 1 keer gezien.
maar 'herinner me een bepaald verloop dat de sfeer toch wat broeierig maakte.
het eerste verweer van bodar naar aanleiding van de megaclaim was: vergeven.
dat vond ik een financiële opmerking van hem.
Dan projecteer je toch echt naderhand iets op de werkelijke gang van zaken.
Want die is zo: in de eerste helft van het gesprek zei Bodar dat de RKK niet alleen uitblonk in dit soort schandalen, maar ook goede dingen heeft bewerkstelligd in het verleden, en dat het voor een christen goed is om te vergeven. Helemaal waar, en gezien de happigheid waarmee media en volk in de rij staan om de RKK aan de schandpaal te krijgen is dat mijns inziens geen eenzijdigheid, maar veeleer juist het aanstippen van het feit dat je het ook van een andere kant kunt bekijken. Hij wilde dat even gezegd hebben, niet onterecht wat mij betreft, maar hield het kort en het gesprek ging binnen no time een andere richting op.
De tweede helft van het gesprek begon over een eventuele megaclaim. En het was Matthijs van Nieuwkerk die Bodars eerdere uitspraak over vergeving daaraan koppelde, alsof dat Bodars antwoord was richting mensen die zo'n claim wel zien zitten. Een enigszins onzuivere manier om de boel op te stoken, zou ik zeggen. Waarop Bodar aangaf dat dat op grond van de Bijbel inderdaad de oplossing was, maar dat het hem daar niet om ging. Sterker nog: later gaf hij aan dat hij helemaal niet tegen een vorm van financiële compensatie was.
vervolgens acteerde hij soms welhaast als een politicus (draaien).
Dat heb ik niet gezien; ik vond hem juist consequent - ondanks het gezaag van met name Van Nieuwkerk - en ben dan ook benieuwd op welke standpunten je doelt.
edit: juist omdat bodar ook ervaringsdeskundige is kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat hij misschien meer in opdracht van de rk kerk eea zei dan dat het uit zijn hart kwam. hij liet bij mij een gevoel achter alsof hij er met meerdere petten opzat.
Maar is dat geen projectie van jouw kant dan, omdat je je niet kunt voorstellen hoe iets dergelijks vergeven kan worden? En dus ook niet hoe Bodar dat heeft gedaan en dat hij er nu daadwerkelijk niet meer met wrok of onmacht op terugkijkt? Want als hij echt heeft vergeven - en gezien zijn rust en optimisme neem ik aan dat hij dat heeft gedaan - heeft hij volgens mij niets gezegd dat niet strookt met wat zijn hart hem ingaf.
maar goed, interessant om te zien dat mensen een uitzending divers kunnen ervaren.
Dat bedacht ik me ook tijdens het tikken van deze posting.
wat betreft je pleidooi voor vergeven. zelf bekijk ik het maar wat simpeler. je kent vast de fasen van kübler-ross (woede, ontkenning, onderhandelen, neerslachtigheid en uiteindelijk aanvaarding). als je direct over vergeving begint werkt dat niet. alsof mensen niet boos mogen zijn enzo.
Ik denk dat je al snel - maar inderdaad niet gelijk - mag beginnen over de
mogelijkheid en hoe mooi die voor de gedupeerde is, mits je het spaarzaam doet en inderdaad ook alle ruimte geeft voor boosheid en alle andere emoties die een rol spelen. Daarnaast waren de slachtoffers tot wie Bodar zich richtte zeker geen extreme gevallen. Eén ervan (die ene die uit een verhaal van Asterix en Obelix weggelopen leek te zijn) noemde zichzelf zelfs nadrukkelijk geen slachtoffer, maar 'ervaringsdeskundige'. Eén van de twee anderen vond niet dat hij in zijn leven financiële schade op had gelopen door het hele gebeuren. Dat relativeert de opmerking ook nog wel wat, denk ik.
Ook mooi om zielige mannetjes als Jochem Geerdink vervolgens naar aanleiding van Bodar's optreden bij De Wereld Draait Door op Twitter dingen te zien schreeuwen als 'ik zou 'm op z'n bek willen slaan, die kinderverkrachter' of iets in die richting: pure intellectuele onmacht. 
